Ik hoor en lees het nog regelmatig: de adviezen om je kindje gewoon maar (even) te laten huilen.

Vaak in relatie tot het zelfstandig leren slapen, maar bijvoorbeeld ook wanneer je kind iets doet wat je liever niet ziet, bij scheiding (zoals bij opvang of school) of wanneer je kind zich bezeerd.

In alle gevallen is het niet helpend om je kind te laten huilen. Dat idee is dan ook echt allang weerlegd en toch lijkt het nog diepgeworteld in onze westerse manier van opvoeden. In deze blog lees je meer over de gevolgen van ‘gewoon even laten huilen’ en hoe je er dan wel kunt zijn voor je kind.